ΚλινικήΙσχυρά τεκμήρια

Επικίνδυνη και βλαπτική χρήση αλκοόλ

Saunders, J. B., Aasland, O. G., Babor, T. F., de la Fuente, J. R. & Grant, M. · 1993

Γνωστό και ως: Hazardous drinking · Harmful drinking · AUDIT framework

Το πλαίσιο αυτό αντικαθιστά το δυαδικό ερώτημα αν κάποιος είναι εξαρτημένος από το αλκοόλ με ένα διαβαθμισμένο συνεχές κινδύνου, που εκτείνεται από την πόση χαμηλού κινδύνου, μέσω της επικίνδυνης χρήσης (πρότυπο που αυξάνει τον κίνδυνο βλάβης) και της επιβλαβούς χρήσης (πρότυπο που ήδη προκαλεί βλάβη), έως την πιθανή εξάρτηση. Το κλινικό όφελος είναι ότι η μεγαλύτερη ομάδα που προκαλεί βλάβη σε επίπεδο πληθυσμού δεν είναι η εξαρτημένη μειονότητα αλλά η πολύ μεγαλύτερη πλειονότητα των ατόμων με επικίνδυνη κατανάλωση, τα οποία είναι αόρατα στη διαλογή που εστιάζει στην εξάρτηση και ανταποκρίνονται καλά σε σύντομη παρέμβαση. Η αξιολόγηση καλύπτει επομένως την κατανάλωση, τα συμπτώματα εξάρτησης και τα προβλήματα που σχετίζονται με το αλκοόλ ως τρεις ξεχωριστούς τομείς.

Πλαίσιο που διακρίνει την κατανάλωση αλκοόλ σε συνεχές βαθμιαίου κινδύνου και όχι σε διάγνωση ναι-όχι. Προέρχεται από το λεξιλόγιο ICD-10 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, όπου η επικίνδυνη χρήση είναι ένα μοτίβο που αυξάνει τον κίνδυνο βλάβης προτού συμβεί οποιαδήποτε βλάβη, και η επιβλαβής χρήση είναι ένα μοτίβο που έχει ήδη βλάψει τη σωματική ή ψυχική υγεία. Η εξάρτηση βρίσκεται πέρα και από τα δύο και αποτελεί χωριστή κατηγορία. Το νόημα της διάκρισης είναι ο χρόνος: σχεδιάστηκε για να εντοπίζει τους ανθρώπους νωρίς, στη γενική φροντίδα υγείας, όταν το μοτίβο αλλάζει ακόμη εύκολα, γι' αυτό η μέτρηση ρωτά για τη συνήθη συμπεριφορά κατανάλωσης και όχι για συμπτώματα νόσου. Τρία πράγματα διαβάζονται μαζί και κανένα μόνο του: πόσο και πόσο συχνά πίνει κανείς, αν η κατανάλωση έχει αρχίσει να αυτοκαθοδηγείται, και αν έχει αρχίσει να έχει κόστος. Μια ένδειξη σε αυτό το συνεχές είναι σήμα διαλογής για ένα μοτίβο συμπεριφοράς σε μια περίοδο, όχι δήλωση για ένα άτομο και όχι διάγνωση.

Πηγή:: Saunders, J. B., Aasland, O. G., Babor, T. F., de la Fuente, J. R., & Grant, M. (1993). Development of the Alcohol Use Disorders Identification Test (AUDIT): WHO Collaborative Project on Early Detection of Persons with Harmful Alcohol Consumption II. Addiction, 88(6), 791-804. Babor, T. F., Higgins-Biddle, J. C., Saunders, J. B., & Monteiro, M. G. (2001). AUDIT: Guidelines for Use in Primary Care (2nd ed.). Geneva: World Health Organization. WHO/MSD/MSB/01.6a.
DOI:: 10.1111/j.1360-0443.1993.tb02093.x

Μετρήστε το

Κάντε ένα έγκυρο τεστ βασισμένο σε αυτή τη θεωρία

Η ανάγνωση για ένα κατασκεύασμα σάς λέει τι είναι. Ένα επικυρωμένο εργαλείο σάς δείχνει πού βρίσκεστε εσείς σε αυτό. Δωρεάν συμπλήρωση, αποτελέσματα σε λίγα λεπτά.

Ξεκινήστε δωρεάν Δείτε το τεστ

Τα τεκμήρια με μια ματιά

Εμπειρική υποστήριξη: Ισχυρά τεκμήρια
Αναπαραγωγή: Με πολλές επιβεβαιώσεις
Διαπολιτισμικό: Κατά βάση καθολικό
Μετα-αναλύσεις: 16 ευρετηριασμένα

Ερευνητικά πεδίαΈρευνα για τον εθισμόΠρωτοβάθμια φροντίδαΔημόσια υγείαΨυχιατρική επιδημιολογία

Αυτές οι αξιολογήσεις συνοψίζουν τη δημοσιευμένη βιβλιογραφία για τη θεωρία και όχι την ποιότητα ενός μεμονωμένου τεστ που βασίζεται σε αυτήν. Πρόκειται για συντακτικές κρίσεις βασισμένες στις πηγές που παρατίθενται παρακάτω και μεταβάλλονται καθώς συσσωρεύονται τα τεκμήρια.

Ιστορικό πλαίσιο

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανέθεσε το Alcohol Use Disorders Identification Test στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ως διαπολιτισμικά έγκυρο εργαλείο διαλογής, που αναπτύχθηκε και επικυρώθηκε σε έξι χώρες (Νορβηγία, Αυστραλία, Κένυα, Βουλγαρία, Μεξικό και ΗΠΑ), κάτι ασυνήθιστο για ψυχιατρικά εργαλεία, που εξηγεί τη διαπολιτισμική του απόδοση. Οι Saunders και οι συνεργάτες του δημοσίευσαν την επικύρωση το 1993. Το συντομότερο AUDIT-C, που καλύπτει μόνο ερωτήματα κατανάλωσης, ακολούθησε το 1998. Το εργαλείο είναι κεντρικό στη στρατηγική του ΠΟΥ για τη διαλογή και τη σύντομη παρέμβαση, η οποία διαθέτει ουσιαστικά τεκμήρια από κλινικές δοκιμές.

Κατασκευάσματα

Κίνδυνος από χρήση αλκοόλ

Ο κίνδυνος που ενέχει το τρέχον μοτίβο κατανάλωσης αλκοόλ ενός ατόμου, όπως διαβάζεται ταυτόχρονα σε τρία σημεία: πόσο και πόσο συχνά πίνει, αν η κατανάλωση έχει αρχίσει να αυτοκαθοδηγείται (δεν σταματά μόλις αρχίσει, ανάγκη για πρωινό ποτό, αμνησία μετά από κατανάλωση) και αν έχει ήδη κοστίσει κάτι (ενοχές, αθέτηση υποχρεώσεων, τραυματισμός, παρατηρήσεις από άλλους). Είναι διαβαθμισμένος και όχι δίτιμος, και αφορά σκόπιμα ένα μοτίβο σε μια περίοδο και όχι ένα άτομο: η ίδια ένδειξη μπορεί να περιγράφει ένα διάστημα μηνών που τελειώνει. Επειδή τα ερωτήματα είναι διαφανή, η μέτρηση μπορεί εύκολα να υποτιμηθεί σκόπιμα, γεγονός που περιορίζει όσα μπορεί να αποδείξει μια χαμηλή ένδειξη και κάνει μια υψηλή δύσκολο να παραβλεφθεί.

Εργαλεία

Τεστ Αναγνώρισης Διαταραχών από τη Χρήση Αλκοόλ(AUDIT)Saunders, J. B., Aasland, O. G., Babor, T. F., de la Fuente, J. R., & Grant, M. (development, 1993); Babor, T. F., Higgins-Biddle, J. C., Saunders, J. B., & Monteiro, M. G. (manual, 2001); World Health Organization2001

Τεστ βασισμένα σε αυτή τη θεωρία

AUDIT: το τεστ του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τη χρήση αλκοόλ

Δέκα ερωτήσεις, μια βαθμολογία από 0 έως 40 και οι τέσσερις ζώνες κινδύνου που δημοσιεύει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας για το δικό του τεστ χρήσης αλκοόλ.

Μάθετε περισσότερα →

Πρακτικές εφαρμογές

Το AUDIT χρησιμοποιείται στην πρωτοβάθμια φροντίδα, στα επείγοντα και στην επαγγελματική υγεία για τον έγκαιρο εντοπισμό της επικίνδυνης κατανάλωσης αλκοόλ, ώστε να είναι αποτελεσματική η σύντομη παρέμβαση, καθώς και σε πληθυσμιακές έρευνες για την εκτίμηση της κατανομής του κινδύνου. Οι τέσσερις δημοσιευμένες ζώνες κινδύνου αντιστοιχούν σε διαβαθμισμένες αντιδράσεις: ενημέρωση, σύντομη συμβουλή, σύντομη συμβουλευτική με παρακολούθηση ή παραπομπή για διαγνωστική αξιολόγηση. Όταν ερμηνεύεται σε ατομικό επίπεδο, τοποθετεί ένα πρότυπο κατανάλωσης σε ένα συνεχές κινδύνου. Δεν θέτει διάγνωση διαταραχής χρήσης αλκοόλ, η οποία απαιτεί κλινική αξιολόγηση.

Πώς μετριέται

Δέκα ερωτήματα αυτοαναφοράς στους τομείς της κατανάλωσης, της εξάρτησης και της βλάβης, με άθροισμα από 0 έως 40 και ανάγνωση βάσει τεσσάρων δημοσιευμένων ζωνών κινδύνου. Αφορά μόνο διαλογή, χωρίς διαγνωστικό συμπέρασμα.

Κριτική και περιορισμοί

Κάθε διαλογή για το αλκοόλ βασίζεται στην αυτοαναφερόμενη κατανάλωση, η οποία υποδηλώνεται συστηματικά λιγότερη από την πραγματική, και η υποδήλωση αυξάνεται ακριβώς εκεί όπου το διακύβευμα είναι μεγαλύτερο, όπως στην απασχόληση, την οδήγηση και τις υποθέσεις επιμέλειας. Το συμβατικό όριο αποκοπής του 8 αποδίδει διαφορετικά ανά φύλο, με τεκμήρια που υποστηρίζουν χαμηλότερο όριο για τις γυναίκες, και ανά ηλικία· ένα ενιαίο καθολικό όριο θυσιάζει την ακρίβεια για χάρη της απλότητας. Τα πρότυπα κατανάλωσης και οι ορισμοί του τυπικού ποτού διαφέρουν αρκετά μεταξύ των χωρών, ώστε τα ερωτήματα κατανάλωσης να μην είναι αυστηρά συγκρίσιμα διεθνώς. Το AUDIT-C, καθώς αφορά μόνο την κατανάλωση, αγνοεί εντελώς τους δείκτες βλάβης και εξάρτησης.

Βασικές δημοσιεύσεις

Saunders, J. B., Aasland, O. G., Babor, T. F., de la Fuente, J. R. & Grant, M.. (1993). Development of the Alcohol Use Disorders Identification Test (AUDIT): WHO collaborative project on early detection of persons with harmful alcohol consumption, II. 10.1111/j.1360-0443.1993.tb02093.x
Babor, T. F., Higgins-Biddle, J. C., Saunders, J. B. & Monteiro, M. G.. (2001). AUDIT: The Alcohol Use Disorders Identification Test, Guidelines for Use in Primary Care, 2nd edition.
Bush, K., Kivlahan, D. R., McDonell, M. B., Fihn, S. D. & Bradley, K. A.. (1998). The AUDIT alcohol consumption questions (AUDIT-C): An effective brief screening test for problem drinking. 10.1001/archinte.158.16.1789

Σχετικές θεωρίες

Συχνές ψυχικές διαταραχές στην πρωτοβάθμια φροντίδα Πλαίσιο κλινικού ελέγχου PRIME-MD / PHQ Αναζήτηση έντονων συγκινήσεων Θεωρία ευαισθησίας στην ενίσχυση