Συχνές ψυχικές διαταραχές στην πρωτοβάθμια φροντίδα
Goldberg, D. P. & Huxley, P. · 1992
Γνωστό και ως: Common mental distress · SRQ framework · Minor psychiatric morbidity
Το πλαίσιο των συχνών ψυχικών διαταραχών αντιμετωπίζει τα αγχώδη, τα καταθλιπτικά και τα σωματικά ενοχλήματα ως ένα συνεχές πεδίο μη ψυχωσικής δυσφορίας και όχι ως χωριστές διαγνωστικές οντότητες. Η αιτιολόγησή του είναι εμπειρική: στην πρωτοβάθμια φροντίδα και σε κοινοτικά περιβάλλοντα τα συμπτώματα αυτά συνυπάρχουν πολύ συχνότερα απ' ό,τι εμφανίζονται μεμονωμένα, τα όρια μεταξύ τους είναι ασταθή με την πάροδο του χρόνου και οι ίδιοι κοινωνικοί προσδιοριστές τα προβλέπουν όλα. Αυτή η διαστασιακή ανάγνωση αποτελεί τη βάση για εργαλεία διαλογής που συνδυάζουν σκόπιμα ερωτήματα διάθεσης, άγχους και σωματικών συμπτωμάτων και αναφέρουν μία ενιαία βαθμολογία δυσφορίας.
Πλαίσιο που αντιμετωπίζει τα αγχώδη, τα καταθλιπτικά και τα σωματικά ενοχλήματα ως ένα ενιαίο πεδίο και όχι ως χωριστές διαγνώσεις. Προέκυψε από τη συνεργατική μελέτη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την επέκταση της φροντίδας ψυχικής υγείας μέσω της πρωτοβάθμιας φροντίδας, η οποία διαπίστωσε σε τέσσερις αναπτυσσόμενες χώρες ότι περίπου ένας στους επτά ασθενείς προσέρχονταν με ψυχική διαταραχή και ότι τα δύο τρίτα αυτών περνούσαν απαρατήρητα από το προσωπικό που τους εξέταζε. Η απάντηση ήταν να πάψει να τίθεται το ερώτημα ποια διαταραχή και να τεθεί το ερώτημα αν υπάρχει καθόλου δυσφορία, με γλώσσα που ένας γενικός επαγγελματίας υγείας μπορεί να χρησιμοποιήσει χωρίς ειδική εκπαίδευση. Από τον σχεδιασμό αυτό απορρέουν δύο συνέπειες. Τα σωματικά ενοχλήματα ανήκουν στη μέτρηση και δεν βρίσκονται δίπλα της, επειδή στον περισσότερο κόσμο η δυσφορία εμφανίζεται ως πονοκέφαλοι, κακός ύπνος και στομαχικές διαταραχές πριν εμφανιστεί ως λέξη διάθεσης. Και δεν υπάρχει καθολικό όριο: το τι θεωρείται πιθανό περιστατικό εξαρτάται από τη γλώσσα, τον πληθυσμό και τον σκοπό της διαλογής, οπότε ένας αριθμός εδώ είναι θέση σε ένα συνεχές δυσφορίας, ποτέ διάγνωση.
- Πηγή:
- Harding, T. W., de Arango, M. V., Baltazar, J., Climent, C. E., Ibrahim, H. H. A., Ladrido-Ignacio, L., Murthy, R. S., & Wig, N. N. (1980). Mental disorders in primary health care: a study of their frequency and diagnosis in four developing countries. Psychological Medicine, 10(2), 231-241. Beusenberg, M., & Orley, J. (compilers) (1994). A User's Guide to the Self Reporting Questionnaire (SRQ). Geneva: World Health Organization. WHO/MNH/PSF/94.8.
Κάντε ένα έγκυρο τεστ βασισμένο σε αυτή τη θεωρία
Η ανάγνωση για ένα κατασκεύασμα σάς λέει τι είναι. Ένα επικυρωμένο εργαλείο σάς δείχνει πού βρίσκεστε εσείς σε αυτό. Δωρεάν συμπλήρωση, αποτελέσματα σε λίγα λεπτά.
Τα τεκμήρια με μια ματιά
- Εμπειρική υποστήριξη
- Ισχυρά τεκμήρια
- Αναπαραγωγή
- Με πολλές επιβεβαιώσεις
- Διαπολιτισμικό
- Κατά βάση καθολικό
- Μετα-αναλύσεις
- 12 ευρετηριασμένα
Αυτές οι αξιολογήσεις συνοψίζουν τη δημοσιευμένη βιβλιογραφία για τη θεωρία και όχι την ποιότητα ενός μεμονωμένου τεστ που βασίζεται σε αυτήν. Πρόκειται για συντακτικές κρίσεις βασισμένες στις πηγές που παρατίθενται παρακάτω και μεταβάλλονται καθώς συσσωρεύονται τα τεκμήρια.
Ιστορικό πλαίσιο
Το General Health Questionnaire του Goldberg το 1972 καθιέρωσε την προσέγγιση, και το έργο του με τον Huxley στις δεκαετίες του 1980 και των αρχών του 1990 ανέπτυξε το μοντέλο των διαδρομών προς τη φροντίδα, που περιγράφει τα φίλτρα ανάμεσα στη δυσφορία στην κοινότητα και στην ειδική θεραπεία. Παράλληλα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανέπτυξε το Self-Reporting Questionnaire τη δεκαετία του 1970 για χρήση σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος όπου οι ψυχίατροι ήταν σπάνιοι, επικυρώνοντάς το σε πολλές χώρες. Η παράδοση αυτή προανήγγειλε κατά δεκαετίες το σημερινό διαστατικό και διαδιαγνωστικό κίνημα στην ψυχιατρική νοσολογία.
Κατασκευάσματα
Κοινή ψυχική δυσφορία
Non-psychotic distress read as one field rather than sorted into diagnoses: low mood, worry and tension, and the bodily complaints that usually arrive with them (headaches, poor sleep, poor appetite, a bad stomach, shaking hands, tiredness that does not lift). The construct exists because in general health care the two halves show up together and separating them costs more information than it buys. It is a state tied to a recent window, not a trait, and it has no universal threshold: how many complaints amount to a probable case depends on the language, the population and what the screening is for.
Εργαλεία
- Ερωτηματολόγιο Αυτοαναφοράς, 20 ερωτήματα(SRQ-20)Harding, T. W., et al. (development, 1980); Beusenberg, M., & Orley, J. (compilers of the user's guide, 1994); World Health Organization1994
Τεστ βασισμένα σε αυτή τη θεωρία
Πρακτικές εφαρμογές
Τα εργαλεία αυτά είναι τα πρότυπα μέσα των κοινοτικών ερευνών ψυχικής υγείας παγκοσμίως, ιδίως σε περιβάλλοντα χωρίς την κλινική υποδομή που απαιτούν οι διαγνωστικές συνεντεύξεις, και υποστηρίζουν μοντέλα μεταβίβασης καθηκόντων όπου μη ειδικευμένοι εργαζόμενοι διενεργούν διαλογή και παραπέμπουν. Χρησιμοποιούνται στην επαγγελματική υγεία για την εκτίμηση του φορτίου δυσφορίας στο εργατικό δυναμικό και στην έρευνα για τους κοινωνικούς προσδιοριστές. Το πλαίσιο στηρίζει επίσης τον σχεδιασμό της κλιμακωτής φροντίδας, που κατανέμει την παρέμβαση ανάλογα με τη σοβαρότητα και όχι με τη διαγνωστική ετικέτα.
Πώς μετριέται
Ερωτήματα αυτοαναφοράς για την παρουσία συμπτωμάτων στους τομείς της διάθεσης, του άγχους και των σωματικών ενοχλήσεων σε πρόσφατο χρονικό διάστημα, αθροισμένα σε μία βαθμολογία δυσφορίας· τα όρια πρέπει να επικυρώνονται τοπικά και δεν είναι καθολικά.
Κριτική και περιορισμοί
Η απουσία καθολικού ορίου αποκοπής είναι πραγματικός περιορισμός και όχι τεχνική λεπτομέρεια: τα βέλτιστα κατώφλια διαφέρουν σημαντικά ανά χώρα, γλώσσα, φύλο και περιβάλλον, οπότε μια βαθμολογία δεν μπορεί να ερμηνευθεί χωρίς τοπική επικύρωση, και πολλά δημοσιευμένα δεδομένα επιπολασμού εφαρμόζουν κατώφλια που έχουν εισαχθεί από αλλού. Η συγχώνευση αγχωδών, καταθλιπτικών και σωματικών συμπτωμάτων σε μία βαθμολογία απορρίπτει κλινικά σημαντικές διακρίσεις. Ειδικά τα σωματικά ερωτήματα έχουν διαφορετική σημασία σε διαφορετικούς πολιτισμούς, όπου η σωματική έκφραση της δυσφορίας διαφέρει ως προς την κανονιστική αποδοχή. Η διαλογή εντοπίζει επίσης δυσφορία χωρίς καμία εγγύηση ότι υπάρχει θεραπευτική δυναμική για να αντιμετωπιστεί.
Βασικές δημοσιεύσεις
- Goldberg, D. P. & Huxley, P.. (1992). Common Mental Disorders: A Bio-social Model.
- Goldberg, D. P. & Williams, P.. (1988). A user's guide to the General Health Questionnaire.
- Mari, J. J. & Williams, P.. (1985). A comparison of two psychiatric screening questionnaires. 10.1192/bjp.148.1.23