noesisnoesis
KliniczneUmiarkowane dowody

Czteroklastrowy model PTSD według DSM-5

Friedman, M. J.; Resick, P. A.; Bryant, R. A.; Brewin, C. R. · 2011

Znana również jako: DSM-5 PTSD · 4-cluster PTSD

Czteroklastrowy model PTSD według DSM-5 zreorganizował objawy PTSD z trzech klastrów (DSM-IV) na cztery: intruzję/ponowne przeżywanie, unikanie, negatywne zmiany w poznaniu i nastroju oraz zmiany w pobudzeniu i reaktywności. Ta restrukturyzacja opierała się na konfirmacyjnych analizach czynnikowych wykazujących, że klaster unikania/odrętwienia z DSM-IV był lepiej reprezentowany jako dwa odrębne czynniki. Model rozszerzył też PTSD z 17 do 20 objawów i przeniósł je z zaburzeń lękowych do nowej kategorii zaburzeń związanych z traumą i stresorami.

Czteroklastrowy model zespołu stresu pourazowego zdefiniowany w DSM-5: intruzja (klaster B), unikanie (klaster C), negatywne zmiany w poznaniu i nastroju (klaster D) oraz zmiany w pobudzeniu i reaktywności (klaster E).

Źródło:
Friedman, M. J. (2014). Literature on DSM-5 and ICD-11. PTSD Research Quarterly, 25(2), 1-10.
Zmierz to

Wykonaj zwalidowany test oparty na tej teorii

Czytanie o konstrukcie mówi ci, czym on jest. Zwalidowane narzędzie mówi ci, gdzie ty się na nim znajdujesz. Bezpłatne wykonanie, wyniki w kilka minut.

Dowody w skrócie

Wsparcie empiryczne
Umiarkowane dowody
Replikacja
Częściowo zreplikowane
Międzykulturowość
Przeważnie uniwersalne
Metaanalizy
8 zindeksowanych
Obszary badawczeKlinicznaPsychologia traumyDiagnoza psychiatryczna

Te oceny podsumowują opublikowaną literaturę na temat danej teorii, a nie jakość jakiegokolwiek pojedynczego testu na niej opartego. Są to oceny redakcyjne oparte na źródłach wymienionych poniżej i zmieniają się wraz z gromadzeniem nowych dowodów.

Kontekst historyczny

Friedman, Resick, Bryant i Brewin (2011) zaproponowali reorganizację na cztery klastry na podstawie kompleksowego przeglądu literatury empirycznej dotyczącej ukrytej struktury PTSD, który konsekwentnie wykazywał, że unikanie i emocjonalne odrętwienie ładują się na oddzielnych czynnikach. Kryteria PTSD w DSM-5 zostały sfinalizowane w 2013 roku po szeroko zakrojonych badaniach terenowych, stanowiąc jedną z najbardziej opartych na dowodach rewizji w DSM-5. PTSD stało się pierwszym zespołem w psychiatrii, którego kryteria diagnostyczne zostały istotnie zrewidowane na podstawie wyników analizy czynnikowej.

Konstrukty

Intruzja

Kryterium B czteroklastrowego modelu PTSD z DSM-5 obejmuje objawy ponownego przeżywania, w których traumatyczne wydarzenie jest mimowolnie ponownie przeżywane poprzez nawracające natrętne wspomnienia, przerażające koszmary senne, dysocjacyjne reakcje typu flashback, intensywny dystres psychologiczny w reakcji na bodźce związane z traumą oraz wyraźne reakcje fizjologiczne na przypomnienia o wydarzeniu (APA, 2013). Do postawienia diagnozy PTSD konieczna jest obecność co najmniej jednego objawu intruzji.

Unikanie

Kryterium C czteroklastrowego modelu PTSD w DSM-5 odzwierciedla uporczywe, celowe unikanie bodźców związanych z traumą, przejawiające się jako unikanie niepokojących wewnętrznych przypomnień (myśli, uczuć lub wspomnień) albo unikanie zewnętrznych przypomnień (ludzi, miejsc, rozmów, aktywności), które wywołują wspomnienia traumatycznego wydarzenia (APA, 2013). Do postawienia diagnozy musi być obecny co najmniej jeden objaw unikania.

Negatywne Zmiany w Poznaniu i Nastroju

Kryterium D czteroklastrowego modelu PTSD z DSM-5 obejmuje trwałe negatywne zmiany w myśleniu i doświadczaniu emocjonalnym, które zaczęły się lub pogłębiły po urazie, w tym niemożność przypomnienia sobie kluczowych elementów zdarzenia, wyolbrzymione negatywne przekonania, zniekształcone poczucie winy, trwałe negatywne stany emocjonalne, zmniejszone zainteresowanie, poczucie wyobcowania oraz niemożność doświadczania pozytywnych emocji (APA, 2013). Muszą być obecne co najmniej dwa symptomy.

Zmiany w pobudzeniu i reaktywności

Kryterium E czteroklastrowego modelu PTSD z DSM-5 obejmuje wyraźne zmiany w pobudzeniu i reaktywności związane z traumatycznym wydarzeniem, przejawiające się jako drażliwe lub agresywne zachowanie, lekkomyślne lub autodestrukcyjne zachowanie, nadmierna czujność, przesadna reakcja zaskoczenia, trudności z koncentracją oraz zaburzenia snu (APA, 2013). Muszą wystąpić co najmniej dwa objawy, co odzwierciedla stan podwyższonej czujności fizjologicznej.

Narzędzia

  • Lista Kontrolna PTSD dla DSM-5(PCL-5)Weathers, F. W., Litz, B. T., Keane, T. M., Palmieri, P. A., Marx, B. P., & Schnurr, P. P.2013

Testy oparte na tej teorii

Zastosowania praktyczne

Czteroklastrowy model bezpośrednio kształtuje ocenę kliniczną poprzez narzędzia takie jak CAPS-5 (Clinician-Administered PTSD Scale) i PCL-5 (PTSD Checklist), które są zbudowane wokół czterech klastrów objawów. Ułatwia planowanie leczenia, pozwalając klinicystom zidentyfikować, które klastry objawów są najbardziej wyraziste. Rozszerzony zestaw objawów lepiej uchwytuje negatywne zmiany poznawcze i zachowania eksternalizujące (np. zachowania ryzykowne), które były nieobecne w DSM-IV.

Jak to jest mierzone

Struktura czteroklastrowa została wywiedziona głównie z konfirmacyjnych analiz czynnikowych przeprowadzonych na zróżnicowanych populacjach narażonych na traumę. Armour i in. (2016) systematycznie przeanalizowali 112 badań CFA dotyczących ukrytej struktury PTSD od DSM-IV do DSM-5.

Krytyka i ograniczenia

Liczne badania z zastosowaniem konfirmacyjnej analizy czynnikowej wykazały, że modele alternatywne, w szczególności modele sześcio- i siedmioczynnikowe (rozdzielające pobudzenie dysforyczne od lękowego oraz anhedonię od afektu negatywnego), wykazują istotnie lepsze dopasowanie niż oficjalny model czteroczynnikowy. Badania międzykulturowe wśród uchodźców i populacji niezachodnich wykazały niespójności w strukturze czteroklastrowej, przy czym model anhedonii często wykazuje lepsze dopasowanie. Rozszerzenie do 20 objawów było krytykowane za obniżanie swoistości diagnostycznej i potencjalne nadmierne patologizowanie normatywnych reakcji na stres.

Kluczowe publikacje

  • Friedman, M. J., Resick, P. A., Bryant, R. A., & Brewin, C. R.. (2011). Considering PTSD for DSM-5. 10.1002/da.20767
  • Friedman, M. J.. (2013). Finalizing PTSD in DSM-5: Getting here from there and where to go next. 10.1002/jts.21840
  • Armour, C., Mullerova, J., & Elhai, J. D.. (2016). A systematic literature review of PTSD's latent structure in the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders: DSM-IV to DSM-5. 10.1016/j.cpr.2015.12.003
  • Blevins, C. A., Weathers, F. W., Davis, M. T., Witte, T. K., & Domino, J. L.. (2015). The Posttraumatic Stress Disorder Checklist for DSM-5 (PCL-5): Development and initial psychometric evaluation. 10.1002/jts.22059
  • Weathers, F. W., Bovin, M. J., Lee, D. J., Sloan, D. M., Schnurr, P. P., Kaloupek, D. G., Keane, T. M., & Marx, B. P.. (2018). The Clinician-Administered PTSD Scale for DSM-5 (CAPS-5): Development and initial psychometric evaluation in military veterans. 10.1037/pas0000486

Powiązane teorie

DSM-5 seven-factor PTSD model (Armour et al.)DSM-5 Dysphoric Arousal modelDSM-5 Anhedonia modelICD-11 PTSD model (6 symptoms, 3 clusters)Complex PTSD (ICD-11)
Czteroklastrowy model PTSD według DSM-5, definicja, dowody i sposób pomiaru | NOESIS