noesisnoesis
KliniczneSilne dowody

Epidemiologiczna symptomatologia depresji

Radloff, L. S. · 1977

Znana również jako: CES-D framework · Depressive Symptomatology

Te ramy mierzą aktualną symptomatologię depresyjną w populacji ogólnej, nie w próbach klinicznych, co kształtuje każdą decyzję projektową za nimi stojącą. Pozycje kładą nacisk na doświadczenie afektywne i interpersonalne bardziej niż na wegetatywne i somatyczne symptomy dominujące w instrumentach klinicznych, ponieważ w próbach społecznościowych pozycje somatyczne wychwytują choroby fizyczne. Okno odniesienia to ostatni tydzień, co czyni tę miarę miarą stanu. Pozycje sformułowane pozytywnie są włączone specjalnie, aby przełamać zestaw odpowiedzi. Wynikiem jest wynik obciążenia symptomami do opisu populacji, nie identyfikacja przypadków.

Ramy pomiaru aktualnej symptomatologii depresyjnej w populacji ogólnej, opracowane w Centrum Badań Epidemiologicznych NIMH (Radloff, 1977). Depresja jest operacjonalizowana jako częstotliwość symptomów w ciągu jednego tygodnia, z naciskiem na komponent afektywny (nastrój depresyjny), nie jako diagnoza kliniczna: pozycje wybrano z wcześniej zwalidowanych skal, aby objąć główne komponenty symptomów, w tym celowy pomiar afektu pozytywnego, którego brak jest częścią depresji, a co czyste listy symptomów przeoczają. Mierzony stan ma się zmieniać wraz z wydarzeniami życiowymi; wyniki odczytuje się na tle opublikowanych punktów odcięcia przesiewowych, nigdy jako kategorii diagnostycznych.

Źródło:
Radloff, L. S. (1977). The CES-D Scale: A Self-Report Depression Scale for Research in the General Population. Applied Psychological Measurement, 1(3), 385-401.
Zmierz to

Wykonaj zwalidowany test oparty na tej teorii

Czytanie o konstrukcie mówi ci, czym on jest. Zwalidowane narzędzie mówi ci, gdzie ty się na nim znajdujesz. Bezpłatne wykonanie, wyniki w kilka minut.

Dowody w skrócie

Wsparcie empiryczne
Silne dowody
Replikacja
Dobrze zreplikowane
Międzykulturowość
Przeważnie uniwersalne
Metaanalizy
18 zindeksowanych
Obszary badawczeEpidemiologia psychiatrycznaZdrowie publicznePsychologia klinicznaGerontologia

Te oceny podsumowują opublikowaną literaturę na temat danej teorii, a nie jakość jakiegokolwiek pojedynczego testu na niej opartego. Są to oceny redakcyjne oparte na źródłach wymienionych poniżej i zmieniają się wraz z gromadzeniem nowych dowodów.

Kontekst historyczny

Radloff opracował Skalę Depresji Centrum Badań Epidemiologicznych w Amerykańskim Narodowym Instytucie Zdrowia Psychicznego w 1977 roku, zestawiając pozycje z istniejących skal klinicznych, ale wybierając je do użycia populacyjnego, nie klinicznego. Stała się standardowym instrumentem w wielkich kohortach epidemiologicznych i badaniach starzenia się, z wersjami 20-pozycyjną i 10-pozycyjną. Eaton i współpracownicy opublikowali w 2004 roku wersję zrewidowaną, dostosowującą pozycje do współczesnych kryteriów DSM. Jej długowieczność oznacza, że istnieją dziesięciolecia porównywalnych danych populacyjnych, dlatego kohorty nadal jej używają wbrew nowszym alternatywom.

Konstrukty

Objawy depresyjne

Aktualna symptomatologia depresyjna rozumiana jako częstość objawów w ciągu ostatniego tygodnia (Radloff, 1977): obniżony nastrój, poczucie winy i bezwartościowości, bezradność i beznadziejność, spowolnienie psychoruchowe, utrata apetytu i zaburzenia snu, z celowym uwzględnieniem pozytywnego afektu, którego brak jest częścią depresji pomijaną przez czyste listy objawów. Stan, który powinien zmieniać się wraz z wydarzeniami życiowymi, odczytywany na tle opublikowanych progów przesiewowych, nigdy jako diagnoza.

Afekt depresyjny

Pierwszy z czterech czynników CES-D wyodrębnionych przez Radloffa (1977, s. 397): rdzenny nastrój dysforyczny, obejmujący uczucie smutku, przygnębienia, samotności, lęku i niemożności otrząśnięcia się z chandry. Grupa opisowa na potrzeby treści raportu, nie stanowi punktowanej skali.

Afekt pozytywny

Drugi z czterech czynników CES-D Radloff (1977, s. 397): obecność lub brak pozytywnych uczuć, poczucie, że jest się tak dobrym jak inni ludzie, odczuwanie nadziei, szczęścia, cieszenie się życiem. Mierzony za pomocą pozycji z odwróconym kluczem, tak że rzadkie odczuwanie szczęścia podnosi wynik w taki sam sposób, jak częste odczuwanie smutku. Grupowanie opisowe na potrzeby tekstu raportu; nie jest to punktowana skala.

Aktywność somatyczna i spowolniona

Trzeci z czterech czynników CES-D Radloff (1977, s. 397): cielesna i psychomotoryczna strona depresji: bycie czymś zaniepokojonym, słaby apetyt, wysiłek we wszystkim, niespokojny sen, trudności z koncentracją, niezdolność do działania. Grupowanie opisowe na potrzeby tekstu raportu; nie jest to punktowana skala.

Trudności interpersonalne

Czwarty z czterech czynników CES-D wg Radloff (1977, s. 397): komponent percepcji społecznej, czyli poczucie, że ludzie są nieprzyjaźni lub nas nie lubią. Grupowanie opisowe do treści raportu, nie jest skalą podlegającą punktacji.

Narzędzia

  • Skala Depresji CES-D (Center for Epidemiologic Studies Depression Scale)(CES-D)Radloff, L. S.1977

Testy oparte na tej teorii

Zastosowania praktyczne

Skala jest podstawowym narzędziem nadzoru zdrowia psychicznego populacji, używanym do szacowania częstości symptomów, śledzenia trendów w czasie i porównywania podgrup w wielkich badaniach kohortowych dotyczących starzenia się, zatrudnienia i wyznaczników społecznych. W badaniach służy jako ciągły wynik w próbach interwencyjnych, gdzie diagnoza kliniczna byłaby zbyt gruboziarnista. Dla jednostek jej tygodniowe okno czasowe czyni ją zdjęciem niedawnego okresu, przydatnym do zauważania zmian, bez sensu jako etykieta.

Jak to jest mierzone

Pozycje samoopisowe dotyczące częstotliwości symptomów w ciągu ostatniego tygodnia, sumowane z odwrotnie punktowanymi pozycjami pozytywnymi; interpretowane jako ciągły wynik obciążenia symptomami na tle norm populacyjnych, nie jako identyfikacja przypadków.

Krytyka i ograniczenia

Konwencjonalny punkt odcięcia równy 16 ma słabą specyficzność w porównaniu z wywiadami diagnostycznymi, znacznie nadmiernie identyfikując przypadki, a instrument nigdy nie był zaprojektowany do wykrywania przypadków, choć jest w ten sposób rutynowo używany. Czteroczynnikowa struktura, afekt depresyjny, afekt pozytywny, somatyczny, interpersonalny, jest niestabilna międzykulturowo, a odwrotnie sformułowane pozycje afektu pozytywnego funkcjonują w szczególności odmiennie w różnych grupach językowych, co komplikuje porównania międzynarodowe. Pozycje somatyczne wciąż zawyżają wyniki wśród starszych i chorujących fizycznie respondentów, czyli właśnie tych populacji, gdzie skala jest najczęściej używana.

Kluczowe publikacje

  • Radloff, L. S.. (1977). The CES-D Scale: A self-report depression scale for research in the general population. 10.1177/014662167700100306
  • Eaton, W. W., Smith, C., Ybarra, M., Muntaner, C. & Tien, A.. (2004). Center for Epidemiologic Studies Depression Scale: Review and revision (CESD and CESD-R).
  • Andresen, E. M., Malmgren, J. A., Carter, W. B. & Patrick, D. L.. (1994). Screening for depression in well older adults: Evaluation of a short form of the CES-D.

Powiązane teorie

Epidemiologiczna symptomatologia depresji, definicja, dowody i sposób pomiaru | NOESIS