Umiejscowienie kontroli
Rotter, J. B. · 1966
Znana również jako: IPC Locus of Control · Levenson LOC
Umiejscowienie kontroli to uogólnione oczekiwanie dotyczące tego, gdzie leżą przyczyny własnych wyników. Oryginalna formuła Rottera opisywała jeden wymiar wewnętrzność-zewnętrzność; wpływowa rewizja Levensona podzieliła biegun zewnętrzny na dwa, ponieważ przypisywanie wyników wpływowym innym ludziom oraz przypisywanie ich przypadkowi ma odmienne konsekwencje psychologiczne. Powstałe w ten sposób trzy wymiary, wewnętrzność, wpływowi inni, przypadek, mogą występować jednocześnie i w różnym stopniu, dlatego jeden wynik na skali wewnętrzność-zewnętrzność skrywa więcej, niż ujawnia.
Teoria rozróżniająca trzy wymiary postrzeganej kontroli: wewnętrzność (przekonanie, że wyniki są determinowane przez własne działania), wpływowi inni (przekonanie, że wyniki kontrolują wpływowi ludzie) oraz przypadek (przekonanie, że o wynikach decydują szczęście i przeznaczenie).
- Źródło:
- Levenson, H. (1981). Differentiating among internality, powerful others, and chance. In H. Lefcourt (Ed.), Research with the Locus of Control Construct (Vol. 1, pp. 15-63).
Wykonaj zwalidowany test oparty na tej teorii
Czytanie o konstrukcie mówi ci, czym on jest. Zwalidowane narzędzie mówi ci, gdzie ty się na nim znajdujesz. Bezpłatne wykonanie, wyniki w kilka minut.
Dowody w skrócie
- Wsparcie empiryczne
- Silne dowody
- Replikacja
- Dobrze zreplikowane
- Międzykulturowość
- Specyficzne kulturowo
- Metaanalizy
- 20 zindeksowanych
Te oceny podsumowują opublikowaną literaturę na temat danej teorii, a nie jakość jakiegokolwiek pojedynczego testu na niej opartego. Są to oceny redakcyjne oparte na źródłach wymienionych poniżej i zmieniają się wraz z gromadzeniem nowych dowodów.
Kontekst historyczny
Rotter wprowadził ten konstrukt w 1966 roku w ramach teorii uczenia się społecznego, a Skala I-E stała się jednym z najczęściej cytowanych narzędzi w historii psychologii. Skale IPC Levensona z 1973 roku podzieliły wymiar zewnętrzny po wykazaniu, że dwa rodzaje zewnętrzności rozchodzą się empirycznie. Następnie powstały wersje specyficzne dla poszczególnych dziedzin, takich jak zdrowie, praca czy nauka, gdy stało się jasne, że ogólne oczekiwanie słabo przewiduje wyniki w konkretnych dziedzinach. Konstrukt poczucia własnej skuteczności Bandury, wprowadzony w 1977 roku, przejął znaczną część tego obszaru teoretycznego, precyzując przekonania o zdolnościach w odniesieniu do konkretnych zadań, a nie uogólnione oczekiwania.
Konstrukty
Wewnątrzsterowność
Belief that outcomes are determined by one's own actions and efforts (Levenson, 1981).
Wpływowi Inni
Belief that powerful people control outcomes and events in one's life (Levenson, 1981).
Przypadek
Belief that luck, fate, and chance determine outcomes (Levenson, 1981).
Narzędzia
- Skale Umiejscowienia Kontroli IPIP(IPIP-LOC)Goldberg, L. R. (IPIP), measuring constructs of Levenson, H.1999
Testy oparte na tej teorii
Zastosowania praktyczne
Wewnętrzne umiejscowienie kontroli przewiduje zachowania zdrowotne, osiągnięcia akademickie, efektywność pracy i satysfakcję z pracy, z efektami niewielkimi, lecz odtwarzalnymi na przestrzeni wielu dekad i próbek badawczych. Wersja specyficzna dla zdrowia jest stosowana w medycynie behawioralnej do przewidywania przestrzegania zaleceń terapeutycznych i samodzielnego zarządzania zdrowiem. W badaniach organizacyjnych stanowi jeden z elementów konstruktu podstawowych samoocen. W pracy nad samopoznaniem użyteczna jest trójwymiarowa interpretacja: przekonanie, że wyniki determinują wpływowi inni ludzie, to inna sytuacja niż przekonanie, że determinuje je przypadek, i wymaga innej reakcji.
Jak to jest mierzone
Mierzone za pomocą pozycji samoopisowych typu Likerta (forma IPC Levensona), dających trzy niezależne wyniki wymiarów; starszy format wymuszonego wyboru I-E daje jeden dwubiegunowy wynik i jest w dużej mierze przestarzały.
Krytyka i ograniczenia
Uogólnione umiejscowienie kontroli słabo przewiduje zachowania specyficzne dla danej dziedziny, a większość jego praktycznej wartości przeniosła się na miary specyficzne dla dziedzin oraz na koncepcję poczucia własnej skuteczności Bandury. Oryginalny format wymuszonego wyboru Rottera jest psychometrycznie niedopracowany i daje niską zgodność wewnętrzną. Konstrukt jest również nacechowany kulturowo: wewnętrzność jest traktowana jako biegun adaptacyjny, co odzwierciedla indywidualistyczne założenie, a w kontekstach kolektywistycznych oraz u osób doświadczających realnych ograniczeń strukturalnych wysoka wewnętrzność może być nierealistyczna, a nie zdrowa. Metaanalizy dodatkowo wskazują, że wewnętrzność w znacznym stopniu pokrywa się ze stabilnością emocjonalną i samooceną.
Kluczowe publikacje
- Rotter, J. B.. (1966). Generalized expectancies for internal versus external control of reinforcement. 10.1037/h0092976
- Levenson, H.. (1973). Multidimensional locus of control in psychiatric patients. 10.1037/h0035357
- Judge, T. A., Erez, A., Bono, J. E. & Thoresen, C. J.. (2003). The core self-evaluations scale: Development of a measure. 10.1111/j.1744-6570.2003.tb00152.x