บุคลิกภาพเปลี่ยนแปลงไปตลอดชีวิตหรือไม่

บุคลิกภาพเปลี่ยนแปลงตลอดวัยผู้ใหญ่ อย่างเป็นระบบและในทิศทางที่คาดเดาได้ นี่เป็นหนึ่งในผลการค้นพบที่ได้รับการยืนยันดีที่สุดในสาขานี้ และมันขัดแย้งกับทั้งสองจุดยืนที่เป็นที่นิยม ทั้งที่ว่าบุคลิกภาพถูกกำหนดตายตัวตั้งแต่วัยผู้ใหญ่ตอนต้น และที่ว่ามันสามารถเปลี่ยนแปลงได้ด้วยแรงจูงใจที่เพียงพอ

หลักการความเติบโต

การศึกษาระยะยาวขนาดใหญ่และการวิเคราะห์อภิมานบรรจบกันในรูปแบบที่สอดคล้องกันตั้งแต่ช่วงอายุยี่สิบปีเข้าสู่วัยกลางคนและต่อไป:

• ความรับผิดชอบเพิ่มขึ้น อย่างชันที่สุดในช่วงยี่สิบและสามสิบ
• ความเป็นมิตรเพิ่มขึ้น อย่างค่อยเป็นค่อยไปมากกว่า ดำเนินต่อไปจนถึงวัยชรา
• ความไม่มั่นคงทางอารมณ์ลดลง โดยเฉพาะในช่วงยี่สิบและสามสิบ
• การเปิดเผย แสดงผลที่หลากหลาย ด้านการครอบงำทางสังคมมักเพิ่มขึ้นในขณะที่ด้านความมีชีวิตชีวาทางสังคมลดลง
• การเปิดรับประสบการณ์ เพิ่มขึ้นเล็กน้อยในช่วงวัยผู้ใหญ่ตอนต้น จากนั้นลดลงอย่างช้าๆ ในวัยชรา

การวิเคราะห์อภิมานของ Roberts, Walton และ Viechtbauer จากกลุ่มตัวอย่างระยะยาว 92 กลุ่มได้สร้างรูปแบบนี้ และยังคงยืนยันได้ในงานวิจัยต่อมา ทิศทางมุ่งสู่สิ่งที่นักวิจัยเรียกว่าความเติบโต: รับผิดชอบมากขึ้น มั่นคงทางอารมณ์มากขึ้น เอาใจใส่มากขึ้น คนส่วนใหญ่ โดยเฉลี่ยแล้ว อยู่ด้วยง่ายขึ้น

รูปแบบนี้ปรากฏข้ามวัฒนธรรม ซึ่งเป็นหนึ่งในข้อโต้แย้งว่ามันเป็นพัฒนาการมากกว่าเป็นผลผลิตของความคาดหวังของสังคมใดสังคมหนึ่งโดยเฉพาะ

ความมั่นคงสองชนิด

บุคลิกภาพสามารถมั่นคงได้ในสองความหมายที่แตกต่างกัน และความแตกต่างนี้อธิบายความขัดแย้งที่เห็นได้ชัดมากมายในวรรณกรรม

ความมั่นคงของลำดับ ถามว่าคนรักษาตำแหน่งสัมพัทธ์หรือไม่ หากคุณมีความรับผิดชอบมากกว่าเพื่อนร่วมวัยส่วนใหญ่ตอนอายุ 30 คุณยังมีความรับผิดชอบมากกว่าพวกเขาส่วนใหญ่ตอนอายุ 50 หรือไม่ ค่านี้สูง สหสัมพันธ์ในช่วงสิบปีมักอยู่ในช่วง 0.5 ถึง 0.7 และความมั่นคงของลำดับเพิ่มขึ้นตามอายุ ถึงจุดสูงสุดหลังอายุ 50

การเปลี่ยนแปลงระดับค่าเฉลี่ย ถามว่าประชากรทั้งหมดเปลี่ยนหรือไม่ นี่คือจุดที่หลักการความเติบโตอยู่ ทุกคนสามารถมีความรับผิดชอบมากขึ้นในขณะที่รักษาลำดับสัมพัทธ์ไว้

ทั้งสองเป็นจริงในเวลาเดียวกัน ซึ่งเป็นเหตุผลที่ "บุคลิกภาพมั่นคง" และ "บุคลิกภาพเปลี่ยนแปลง" เป็นข้ออ้างที่ถูกต้องทั้งสองเกี่ยวกับปริมาณที่แตกต่างกัน

อะไรทำให้มันเคลื่อน

อายุเอง ผ่านรูปแบบความเติบโตข้างต้น

บทบาทในชีวิต การเข้าสู่การจ้างงานที่มั่นคง ความสัมพันธ์ที่จริงจัง หรือความเป็นพ่อแม่มีความสัมพันธ์กับการเพิ่มขึ้นของความรับผิดชอบและความมั่นคงทางอารมณ์ ทฤษฎีการลงทุนทางสังคมอธิบายว่าความต้องการของบทบาทดึงพฤติกรรม และการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมที่ยั่งยืนในที่สุดจะบันทึกเป็นการเปลี่ยนแปลงลักษณะนิสัย

จิตบำบัด การวิเคราะห์อภิมานของ Roberts และเพื่อนร่วมงานปี 2017 จากการทดลองทางคลินิกพบการเปลี่ยนแปลงลักษณะนิสัยที่มีความหมาย โดยเฉพาะการลดความไม่มั่นคงทางอารมณ์ โดยผลปรากฏภายในไม่กี่สัปดาห์และส่วนใหญ่คงอยู่เมื่อติดตามผล นี่เป็นหนึ่งในผลการค้นพบที่น่าทึ่งที่สุดในพื้นที่นี้: ลักษณะนิสัยเคลื่อนภายใต้การแทรกแซงมากกว่าที่กรอบลักษณะนิสัยบ่งบอก

ความพยายามจงใจ อย่างปานกลาง การศึกษาการเปลี่ยนแปลงตามเจตนาแสดงว่าคนที่ต้องการเปลี่ยนลักษณะนิสัยสามารถเปลี่ยนได้ หากความพยายามมุ่งไปที่พฤติกรรมเฉพาะที่เป็นรูปธรรมแทนที่จะมุ่งไปที่ลักษณะนิสัยเป็นนามธรรม การอยากเปิดเผยมากขึ้นช่วยน้อย การทุ่มเทกับพฤติกรรมทางสังคมเฉพาะช่วยมากกว่า

จังหวะ

ขนาดผลสำหรับการเปลี่ยนแปลงตามธรรมชาติในหนึ่งทศวรรษเป็นระดับปานกลาง ผลของจิตบำบัดมาถึงเร็วกว่าแต่ใหญ่ที่สุดสำหรับความไม่มั่นคงทางอารมณ์และเล็กกว่าในที่อื่น ไม่มีอะไรในวรรณกรรมสนับสนุนการเปลี่ยนแปลงอย่างพลิกโฉมในไม่กี่สัปดาห์

สิ่งนี้มีนัยยะในทางปฏิบัติสำหรับใครก็ตามที่ทำแบบทดสอบซ้ำ ความคลาดเคลื่อนของการวัดบนเครื่องมือส่วนใหญ่กว้างพอที่การเคลื่อนไหวไม่กี่จุดระหว่างการทำนั้นเป็นสัญญาณรบกวน การเปลี่ยนแปลงลักษณะนิสัยจริงปรากฏในหลายปี เป็นการเคลื่อนไหวที่อยู่นอกแถบความคลาดเคลื่อนอย่างชัดเจน ซึ่งเป็นเหตุผลที่การทดสอบซ้ำครั้งเดียวเป็นวิธีที่แย่ในการตรวจจับ และทำไมการเปรียบเทียบคะแนนที่ทำห่างกันหนึ่งเดือนส่วนใหญ่บอกคุณเกี่ยวกับแบบทดสอบมากกว่าเกี่ยวกับตัวคุณ

การอ่านที่ตามมา

คะแนนลักษณะนิสัยเป็นคำอธิบายของตำแหน่งที่คุณอยู่ในปัจจุบัน ไม่ใช่คุณสมบัติที่คงที่ มันมั่นคงพอที่จะคุ้มค่าที่จะวัด และเปลี่ยนแปลงได้มากพอที่การวัดอีกครั้งในห้าปีเป็นคำถามที่แตกต่าง ไม่ใช่การทำซ้ำของคำถามเดิม