Yapı geçerliği nedir?

Yapı geçerliği, bir aracın ölçtüğünü iddia ettiği kuramsal yapıyı gerçekten ölçüp ölçmediğini sorgular; onunla ilişkili başka bir şeyi, ondan daha dar bir şeyi ya da tutarlı hiçbir şeyi değil. Bu, geçerlik kanıtlarının en derin biçimidir ve kurulması bir çalışma değil, yıllar alır.

Zorluk yapısaldır. Dayanıklılık ya da duygusal zeka gibi bir yapı, bir nesne değildir; davranışta önerilen bir düzenliliktir. Bir ölçeğin bunu ölçtüğünü göstermek için hem yapının tarif edildiği gibi var olduğunu hem de bu belirli maddelerin ona ulaştığını aynı anda savunman gerekir. Bu iki iddia birbirinden ayrılamaz; bu yüzden fikri 1955'te ortaya atan Cronbach ve Meehl, bunu tek bir aracı değil, kuramsal bir ağın tamamını sınamak olarak çerçevelemiştir.

Kanıt nasıl oluşturulur

Öngörülen korelasyon örüntüleri. Kuram, yapının hangi şeylerle ve ne kadar güçlü ilişkili olması gerektiğini söyler. Öz-şefkat, yaşam doyumuyla pozitif, depresyonla negatif ve öz-saygıyla yalnızca orta düzeyde ilişkili olmalıdır; eğer öz-saygıyla 0,9 oranında ilişkili olsaydı, ayrı bir yapı olmazdı. Bu tahminlerin her biri sınanabilir bir iddiadır ve birinin doğrulanmaması bilgilendiricidir.

Beklenen grup farklılıkları. Kuram bir özelliğin yaşla geliştiğini ya da klinik bir popülasyonda yükseldiğini söylüyorsa, araç bunu göstermelidir. Kuramın gerektirdiği bir farkı bulamamak, araca, kurama ya da her ikisine karşı bir kanıttır.

Müdahaleye yanıt. Bir yapı eğitilebilir kabul ediliyorsa, eğitimden sonra puanlar değişmeli ve kontrol grubunda değişmemelidir. Hiçbir şeye yanıt vermeyen yapıları yapaylıklardan ayırt etmek zordur.

İç yapı. Faktör yapısı, kuramsallaştırılan yapıyla eşleşmelidir; hem de önemli bir şekilde, yeni bir örneklemde. Geliştirme verisi üzerinde yapılan açımlayıcı faktör analizi, tasarlanan her ne yapı varsa onu bulacaktır; iddianın gerçekten sınandığı yer, yeni veri üzerindeki doğrulayıcı analizdir.

Çok özellikli-çok yöntemli fikir

Campbell ve Fiske'nin 1959'daki katkısı, yapı geçerliğinin aynı anda iki şeyi gerektirdiğinde ısrar etmekti: aynı özelliğin farklı yöntemlerle yapılan ölçümleri birbiriyle uyuşmalı, farklı özelliklerin aynı yöntemle yapılan ölçümleri ise uyuşmamalıdır.

Çoğu aracın zorlandığı yer bu ikinci kısımdır. Eğer öz bildirimli empatin, öz bildirimli uyumluluğunla 0,7 oranında ilişkiliyse ve gözlemci tarafından değerlendirilen empatiyle yalnızca 0,2 oranında ilişkiliyse, anketinin en güçlü şekilde ölçtüğü şey empati değildir; kendini anketlerde tanımlama biçimindir. Yöntem varyansı, öz bildirim araştırmalarındaki en kalıcı sorunlardan biridir ve ciddi doğrulama çalışmalarının, mümkün olduğunda anket dışı bir ölçüt aramasının nedeni de budur.

Sonuçlarını okurken bunun neden önemli olduğu

Yapı geçerliği, bir puan ile onun yorumu arasında duran şeydir. İyi doğrulanmış bir araç, bir özellikte yüksek puan aldığını bildirdiğinde, bu ifadenin arkasındaki akıl yürütme zinciri, özelliğin tutarlı bir nicelik olarak davrandığını, bu maddelerin onu takip ettiğini ve puanın onu alan kişiler arasında benzer bir anlam taşıdığını ortaya koyan onlarca yıllık yayımlanmış çalışmayı içerir.

Yapı doğrulaması olmayan bir test aynı şeyi bildirdiğinde ise, puan kimsenin denetlemediği bir algoritma tarafından üretilmiş bir sayıdır. İkisi de sonuç ekranında birbirinin aynı görünür. Fark tamamen belgelemededir; bu yüzden belgelemeyi aramaya değer.