MBTI เป็นวิทยาศาสตร์หรือไม่

Myers-Briggs Type Indicator เป็นเครื่องมือวัดบุคลิกภาพที่ถูกทำมากที่สุดในโลก และเป็นเครื่องมือที่จิตวิทยาบุคลิกภาพเชิงวิชาการให้ความสำคัญน้อยที่สุด ทั้งสองข้อเท็จจริงควรค่าแก่การอธิบาย เพราะเวอร์ชันที่นิยมของข้อโต้แย้งทั้งสองฝ่ายผิด

สิ่งที่คำวิจารณ์พิสูจน์จริง

ไดโคโทมีไม่ได้เป็นไดโคโทมี นี่คือข้อคัดค้านที่แข็งแกร่งที่สุดและแทบไม่สามารถโต้แย้งได้ MBTI รายงานว่าคุณเป็น E หรือ I, T หรือ F หากเป็นหมวดหมู่ที่แท้จริง คะแนนในแต่ละมิติจะกระจุกเป็นสองยอดพร้อมช่องว่างระหว่าง แต่ไม่เป็นเช่นนั้น การกระจายเป็นแบบยอดเดียว คนส่วนใหญ่อยู่ใกล้ตรงกลาง และขอบเขตประเภทตัดผ่านส่วนที่หนาแน่นที่สุดของการกระจาย

ผลกระทบเชิงปฏิบัติรุนแรง คนที่อยู่ห่างกันหนึ่งคะแนนจากขอบเขตได้ตัวอักษรต่างกันและประเภท 4 ตัวอักษรต่างกัน แม้จะแยกไม่ออกทางสถิติ นี่ไม่ใช่ข้อถกเถียงทางสถิติเล็กน้อย มันคือเหตุผลที่คนเดียวกันสามารถออกมาเป็นสองประเภทที่ต่างกันได้อย่างถูกต้อง

การจำแนกประเภทจากการทดสอบซ้ำไม่ดี การศึกษาที่ทดสอบซ้ำหลังหลายสัปดาห์พบว่าผู้ตอบสัดส่วนมาก ซึ่งมักรายงานประมาณหนึ่งในสามถึงครึ่ง ได้รับตัวอักษรที่ต่างกันอย่างน้อยหนึ่งตัว จึงได้ประเภทที่ต่างกัน สำหรับเครื่องมือที่ผลลัพธ์ทั้งหมดเป็นประเภทที่เสถียร นี่เป็นปัญหาร้ายแรง สังเกตกลไก: มันตามมาโดยตรงจากการแบ่งเป็นไดโคโทมี คะแนนต่อเนื่องพื้นฐานค่อนข้างเสถียร การตัดที่ขอบเขตต่างหากที่สร้างความไม่เสถียร

มิติที่สี่ได้รับการสนับสนุนอ่อน Judging-Perceiving เป็นสิ่งที่ Isabel Myers เพิ่มจาก Jung ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของทฤษฎีดั้งเดิม และมีรากฐานเชิงประจักษ์น้อยที่สุดในสี่มิติ

ทฤษฎีเป็นก่อนเชิงประจักษ์ ทฤษฎีประเภทของ Jung มาจากการสังเกตทางคลินิกและการทบทวนตนเองในทศวรรษ 1920 ไม่ได้มาจากข้อมูลและไม่ได้สร้างมาเพื่อทดสอบ นั่นไม่ใช่คำวิจารณ์ Jung ที่กำลังทำอย่างอื่น มันเป็นคำอธิบายว่าข้อเรียกร้องนั้นเป็นประเภทใด

ความตรงเชิงทำนายอ่อนตรงจุดที่ถูกอ้างมากที่สุด MBTI ถูกทำการตลาดอย่างหนักสำหรับการจัดทีมและการแนะนำอาชีพ หลักฐานว่าประเภททำนายผลงานหรือประสิทธิผลของทีมมีน้อย และผู้จัดพิมพ์ของเครื่องมือเองแนะนำไม่ให้ใช้สำหรับการคัดเลือก

สิ่งที่คำวิจารณ์ไม่ได้พิสูจน์

ตัวแบบสอบถามเองไม่ได้สร้างไม่ดี จิตวิทยาการวัดระดับข้อคำถามน่าเชื่อถือ ความสอดคล้องภายในสำหรับมาตรวัดทั้งสี่โดยทั่วไปเป็นที่ยอมรับ และข้อคำถามถูกพัฒนาด้วยความเอาใจใส่มากกว่าที่คำวิจารณ์ยอดนิยมสื่อ

น่าสนใจกว่านั้น มิติต่อเนื่องพื้นฐานจับคู่ได้กับลักษณะที่เป็นที่ยอมรับ E-I สอดคล้องอย่างใกล้ชิดกับความเปิดเผย T-F สอดคล้องอย่างมากกับความเป็นมิตร J-P สอดคล้องอย่างมากกับความรับผิดชอบ S-N สอดคล้องกับการเปิดรับประสบการณ์ สามในสี่กำลังค้นพบความแปรปรวนจริงที่โมเดลห้าองค์ประกอบจับได้เช่นกัน

ดังนั้นการวัดไม่ใช่ปัญหา ปัญหาคือสิ่งที่ทำกับมันหลังจากนั้น: คะแนนต่อเนื่องถูกตัดเป็นหมวดหมู่ หมวดหมู่ถูกตั้งชื่อ และชื่อถูกปฏิบัติเป็นประเภทของคน

ทำไมยังคงได้รับความนิยม

มันน่ายินดี ทุกหนึ่งใน 16 ประเภทถูกอธิบายในเชิงบวก ไม่มีประเภทไหนที่เป็นประเภทแย่ และคำอธิบายเขียนในระดับความทั่วไปที่คนส่วนใหญ่จำตัวเองได้ ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ Barnum ที่ทำงานตรงตามที่มีเอกสาร

มันยังให้ทีมมีคำศัพท์ร่วมที่ไม่คุกคาม ที่ปรึกษารายงานว่าสิ่งนี้มีประโยชน์จริงในการอำนวยความสะดวก และไม่มีเหตุผลที่จะสงสัยพวกเขา เป็นการใช้งานที่ถูกต้องที่ไม่เกี่ยวอะไรกับว่าประเภทเป็นจริงหรือไม่

ข้อสรุปที่สมเหตุสมผล

การทำ MBTI ไม่เป็นอันตรายและประสบการณ์การอ่านคำอธิบายประเภทของคุณไม่ไร้ค่า การใช้ประเภทเป็นพื้นฐานสำหรับการจ้างงาน เลื่อนตำแหน่ง จัดทีม หรือทิศทางอาชีพไม่ได้รับการสนับสนุนจากหลักฐาน และผู้จัดพิมพ์เห็นด้วย

หากสิ่งที่คุณต้องการจากเครื่องมือวัดบุคลิกภาพคือการวัดที่คุณปกป้องได้ โมเดลห้าองค์ประกอบคือจุดที่หลักฐานอยู่: คะแนนต่อเนื่องแทนประเภท 40 ปีของการทำซ้ำอิสระ เกณฑ์ปกติที่เผยแพร่ และค่าความคลาดเคลื่อนที่มีเอกสาร NOESIS เผยแพร่เครื่องมือ Big Five ในแคตตาล็อกพร้อมแหล่งที่มาและข้อจำกัดที่ระบุ ซึ่งเป็นการเปรียบเทียบที่คุ้มค่าที่จะทำด้วยตัวเอง