Big Five a MBTI: co faktycznie się różni

Porównania Big Five i MBTI zwykle przeradzają się w spór o wiarygodność. To pomija ciekawszy fakt: w trzech z czterech wymiarów oba narzędzia mierzą wyraźnie pokrywające się obszary. Różnica polega na tym, co dzieje się z wynikami później.

Gdzie się pokrywają

Badania korelacyjne odwzorowujące MBTI na Modelu Wielkiej Piątki wykazują istotne związki:

• Ekstrawersja-Introwersja odpowiada ściśle ekstrawersji z Wielkiej Piątki.
• Sensoryka-Intuicja odpowiada w znacznym stopniu otwartości na doświadczenie.
• Myślenie-Uczucie odpowiada w znacznym stopniu ugodowości.
• Osądzanie-Percepcja odpowiada w znacznym stopniu sumienności.

Cztery wymiary, cztery odpowiedniki. MBTI w istocie mierzy cztery z pięciu domen, posługując się inaczej sformułowanymi pozycjami.

Gdzie się różnią

Brakująca piąta. MBTI nie ma wymiaru odpowiadającego neurotyczności: stabilności emocjonalnej, skłonności do lęku, drażliwości i obniżonego nastroju. To nie przeoczenie; Myers i Briggs traktowały typ jako preferencję, a neurotyczność nie ma bieguna, który dałoby się uznać za preferowany.

To pominięcie ma znaczenie, ponieważ neurotyczność jest najbardziej spójnym pojedynczym predyktorem w całej literaturze dotyczącej osobowości, jeśli chodzi o zdrowie psychiczne, satysfakcję z relacji, satysfakcję z pracy i zdrowie fizyczne. Narzędzie, które je pomija, nie mówi nic o cesze o najlepiej udokumentowanych konsekwencjach.

Kategorie kontra wymiary. Big Five podaje pięć wyników ciągłych, z których każdy jest wyrażony jako pozycja w rozkładzie z określonym pasmem błędu. MBTI podaje jeden z szesnastu typów.

Kategoryzowanie zmiennej ciągłej w punkcie odcięcia odrzuca informacje i wytwarza niestabilność. Dwie osoby z wynikami 49 i 51 na tej samej skali są nie do odróżnienia; system typów przypisuje im przeciwne litery i różne czteroliterowe tożsamości. Właśnie to leży u podstaw dobrze udokumentowanego problemu MBTI z klasyfikacją przy powtórnym teście: wyniki ciągłe są względnie stabilne, a to, co się zmienia, to kategoryzacja.

Podstawa dowodowa. Model Wielkiej Piątki został wyprowadzony empirycznie, poprzez badania leksykalne i analizę czynnikową w wielu językach, i był niezależnie replikowany przez cztery dekady. Typologia Junga została wyprowadzona z obserwacji klinicznych i nie powstała na podstawie danych. Obie koncepcje mogą uchwycić coś prawdziwego; tylko jedna z nich została przetestowana w sposób, jakiego wymaga to pytanie.

Do czego przydaje się każde z narzędzi

Prawdziwą mocną stroną MBTI jest funkcja narzędzia ułatwiającego pracę grupową. Daje zespołowi wspólny, niezagrażający słownik do opisywania różnic w stylu pracy, a żaden typ nie jest typem złym. Osoby prowadzące warsztaty uważają to za przydatne, i ta przydatność jest realna niezależnie od tego, czy typy stanowią naturalne kategorie.

Mocną stroną Big Five jest pomiar. Jeśli chcesz uzyskać wynik, który możesz porównać z próbą normalizacyjną, którego błąd możesz określić i którego związek z rezultatami możesz sprawdzić, to właśnie to zapewnia Model Wielkiej Piątki.

Problemy pojawiają się przy zastosowaniach, które wykorzystują przystępność MBTI, a następnie traktują wynik jako pomiar: rekrutację, awans, przydział do zespołu, wybór ścieżki kariery. Wydawca odradza dokładnie takie zastosowania, a dowody potwierdzają jego stanowisko.

Jeśli chcesz zobaczyć różnicę bezpośrednio

Porównanie staje się konkretne, gdy weźmiesz narzędzie Big Five i przyjrzysz się temu, co daje raport: pięć wyników ciągłych zamiast etykiety, określoną populację odniesienia i wyraźne wskazanie, o ile dana liczba mogłaby się różnić. Testy Big Five w katalogu podają nazwę wdrażanego opublikowanego narzędzia, jego autorów i rok powstania: informacje, które pozwalają ci samodzielnie to wszystko zweryfikować.